Duikeenden

Deze Amerikaanse broeders van 'onze' Europese Kuifeenden zien er toch een stukje anders uit dan laatstgenoemde. Ten eerste zijn ze een stukje groter en wat molliger. Maar ook het kuifje van de Amerikaanse Kuifeend ontbreekt. Er is wel een aanzet tot een kuifje, het lijkt wel of de kuif afgeknipt is...
De Amerikaanse Kuifeend is één van de liefste eenden. Ze doen geen vlieg kwaad, laat staan andere eenden waarme ze gehuisvest zijn. Zelfs in het broedseizoen zijn ze de vrede zelve!
Net als alle andere duikeenden houden ze van een diepere vijver, liefst met stromend water. Winterhard zijn ze zeker en helemaal als het vijverwater ijsvrij gehouden kan worden!  

De Argentijnse Stekelstaarteend valt meteen op door z'n kastanjerode lichaam, zwarte kop en fel afstekende blauwe snavel. Argentijnse Stekelstaarteenden zijn de Zuid- Amerikaanse broeders van de alom bekende Ruddy Duck (zie verder). Qua temperament zit het wel snor met deze eendjes. Ze kunnen amper lopen door hun poten. Deze staan ver achter hun lijf en zijn erop gericht goed te kunnen duiken. Op het land zijn ze dan ook wel kwetsbaar voor agressieve eenden of katten. Maar eenmaal op het water kent u de stumperds van op het land niet meer terug! Snelle rakkers zijn het dan, die alle andere eenden soms behoorlijk dwars kunnen zitten. Het liefst leeft de Argentijnse Stekelstaarteend in een groepje. Zorg dat de vijver beschikt over makkelijke uitstapmogelijkheden i.v.m. het slecht ter been zijn van deze komieken...

De Barrow Brilduiker wordt ook wel de IJslandse Brilduiker genoemd. Weet u gelijk waar ze leven...
Het grootste verschil met de Europese Brilduiker is de vlek boven hun snavel. Bij de 'gewone' Brilduiker is dat een stip, maar bij deze is het een halvemaanvormige vlek. Tevens is de Barrow ook een stuk groter.
Qua verzorging is de Barrow Brilduiker al snel tevreden. Een grotere, open en diepe vijver vinden de Barrow Brilduikers erg prettig. Ook zijn het echte groepsdieren, dus de voorkeur gaat uit naar een trio of meerdere koppels.
Geluidsoverlast zult u zeker niet krijgen (of althans, uw buren), want de geluiden die ze maken zijn zeker niet storend. In de omgang met andere eenden hoeft u ook geen moeilijkheden te verwachten. Wel is het af te raden ze bij erg kleine eenden als talingen te houden. En om kruisingen te voorkomen kunt u ze ook beter niet bij de Europese Brilduiker huisvesten.

Schitterende komieken zijn het, die Brilduikers! We hebben het hier over de Europese Brilduiker, want er is ook nog een Barrow Brilduiker. Het verschil met de Europeaan is, dat de Barrow Brilduiker een stuk groter is en de vlek bij de snavel (de bril!) is maanvormig i.p.v. rond.

U kunt Brilduikers heel makkelijk houden samen met andere watervogels. Ze zijn niet agressief, wel houden ze van schoon en diep water. U kunt 1 man met 2 vrouwtjes houden, een koppeltje, of zelfs een groepje, het maakt allemaal niet uit! Broeden doen ze graag wat hogerop, hiervoor hebben wij prachtige nestkasten te koop! Voor wie een speciale eend wil, is de Brilduiker zeker een aanrader!

De Buffelkopeend is de grappenmaker onder de duikeenden. U kunt er uren naar kijken als de mannetjes bezig zijn de vrouwtjes voor zich in te winnen. Ze gebruiken de héle vijver voor al hun toeren. Zelfs onder water gaan ze nog verder! Ze zullen er dan trouwens niet voor terugdeinzen andere eenden onder water aan te vallen...
Maar agressief is de Buffelkopeend zeker niet! Ze kunnen heel goed met andere eenden samen worden gehouden. Het mogen dan kleine eendjes zijn, maar de uitdrukking 'klein maar dapper' gaat zeker voor hen op!
Buffelkoppen kunnen goed in een koppel, in een trio of in een groepje worden gehouden. De laatste twee mogelijkheden hebben de voorkeur, omdat het echte groepseenden zijn.
Beschikt u over open en stromend water, een diepe vijver en wilt u leven in de brouwerij? Dan zijn de Buffelkopjes voor u absoluut een aanrader!

Europese Kuifeenden zijn 's winters in grote aantallen in Nederland te vinden. Grote groepen zwart-witte eendjes dobberen dan met hun kop in de veren op grote meren en rivieren. Wat gelijk aan de Europese Kuifeend opvalt is hun vlaggetje: het kuifje achter op hun kop. Vandaar dan ook de naam 'Kuifeend'.

U kunt de Europese Kuifeend heel eenvoudig op uw vijver houden. Het zijn winterharde, sterke en vredelievende duikeenden. Ze doen andere eenden geen kwaad en duiken de hele dag dat het een lieve lust is.

Ze houden van veel beplanting (zoals lissen/biezen) rondom de vijver, waarin ze dan kunnen broeden.

De Krooneend is een prachtige duikeend, die heel af en toe in Nederland te bewonderen is. Gelukkig wordt hij door liefhebbers veel gehouden, zodat we voor het uitsterven van de Krooneend niet bang hoeven te zijn.
De mannetjes hebben een hele opvallende oranje kuif in de broedtijd, daarbuiten zijn ze wat minder opvallend en lijken ze op het vrouwtje. Krooneenden zijn heel snel tevreden en zijn dan ook makkelijk te houden, ideaal voor de beginnende liefhebber die graag een duikeend op z'n vijver wil! Nog een leuke bijkomstigheid van duikeenden is, dat ze in de winter altijd een stuk van de vijver open laten!

De Kuifzaagbek hoort tot de groep van de zaagbekken. En dat is niet voor niets: de snavel van deze eenden is lang en spits met heuse tandjes aan de randen. Een zaag dus! Deze tandjes zijn er voor om gladde visjes goed vast te kunnen houden, want vis eten ze graag! Wij verkopen drijvend eendenvoer voor deze eendjes waar ook visextracten in zitten. Deze eenden zijn niet moeilijk te houden, hebben alleen een wat diepe vijver nodig en natuurlijk moet deze ook 's winters open blijven. De balts van de Kuifzaagbek is spectaculair net als z'n hele voorkomen. Genieten zult u van deze eenden, zeker weten!

Nonnetjes zijn hele grappige en levendige duikeendjes. Ze horen tot de familie van de Zaagbekken, wat natuurlijk voor zich spreekt: ze hebben namelijk een puntige snavel met hele fijne tandjes. Net een zaag dus! Deze tandjes zijn ervoor om de glibberige visjes vast te houden.

Een Nonnetje is goed winterhard, zeker als de vijver ijsvrij blijft. Qua omgang met andere eenden is'ie ook niet moeilijk. Wel is het belangrijk dat u over open, stromend en schoon water beschikt, want een nonnetje is tamelijk gevoelig voor schimmels.

In het broedseizoen sloven de mannetjes zich enorm uit voor de vrouwtjes, wat een geweldig gezicht is! U zult erg veel plezier beleven van deze clowns onder de eenden!

Peposaca- eenden zijn verwant aan de Krooneenden. Vooral bij de vrouwtjes is dit goed te zien: Ze lijken erg veel op elkaar. Het grote verschil is, dat de Krooneenden een zaagsnavel hebben en de Peposaca's een ronde snavel. Tevens heeft het mannetje van de Peposaca een prachtige rode knobbel aan de snavelbasis.

De Peposaca- eend is een sterke duikeend die het hele jaar door mooi op kleur blijft. De eenden zijn snel tevreden, vooral als ze veel ruimte hebben om te zwemmen. Veel geluid maken ze niet, dus voor overlast hoeft u niet bang te zijn.

Ruddy Ducks zijn razendpopulaire eendjes. En dat is niet zo gek, want ze zijn echt geweldig! Hun poten staan heel ver aan het eind van hun lichaam, zodat ze erg moeilijk kunnen lopen. Echter, eenmaal in het water zijn het enorme waterratten en staan ze prima hun mannetje.

Het liefst vertoeft de Ruddy Duck in een groepje met meer vrouwtjes dan mannetjes, maar een koppeltje kan ook prima. De vijver moet wel dieper zijn dan 50cm en met makkelijke uitstapjes. Ze zijn gek op drijvend eendenvoer en kroos.

Geluid maken doet de Ruddy Duck vrijwel niet, het vrouwtje piept hoog als ze het ergens niet mee eens is. Het mannetje kwakt een beetje bij de balts. Deze is heel spectaculair, het mannetje pompt zijn kop razendsnel op zijn borst zodat er luchtbelletjes op het water komen. Daarna spartelen ze over het water in sneltreinvaart van de ene naar de andere kant van de vijver. Wilt u plezier op de vijver en wat leven in de brouwerij, dan zijn Ruddy Ducks bij uitstek geschikt!

Ook de Tafeleenden zijn in de winter in grote aantallen in ons land te vinden. Vooral op de grote meren en op de rivieren liggen ze te dobberen. De Tafeleend is van veraf een vrij grijze eend met een zwarte borst en een rode kop. Maar van dichtbij bekeken valt op dat de eend een prachtige snavel heeft, die iets omhoog wipt. Ook de rode ogen zullen u dan opvallen.
Tafeleenden zijn hele leuke eenden om op uw vijver te houden. De Tafeleend is lekker actief, maakt grapige geluidjes en is ook niet erg agressief. Ook de balts van het mannetje is erg leuk: hij slaat zijn kop achterover op z'n rug en roept hard wie-hoeww.
In de omgang met andere eenden zijn ze niet zo moeilijk. Als de vijver maar groot genoeg is en vooral ook diep (ca. 50 cm) én in de winter natuurlijk ijsvrij blijft! U zult dan zeker geen problemen ervaren met Tafeleenden.

Er zijn 3 soorten Toppereenden, te weten: De Grote, de Kleine en de Nieuw- Zeelandse Toppereend. Toppereenden staan bekend om hun rustige gedrag. De zal niet zo snel andere eenden aanvallen of er ruzie mee zoeken, maar hij is vooral druk met duiken en voedsel zoeken. Echte drukke baasjes dus...
Het is niet aan te raden meerdere soorten Toppereenden bij elkaar te huisvesten, evenals samen met Kuifeenden. Dit om kruisingen te voorkomen.
De voorkeur gaat uit naar een diepere vijver, liefst met stromend water met daaromheen beplanting in de vorm van Lissen of Biezen alwaar ze dan in kunnen gaan broeden. Wilt u beginnen met Duikeendjes, dan zouden Toppereenden zeker het proberen waard zijn!
Op de foto ziet u bovenaan de Grote Topper, beneden op de foto een Klein exemplaar

Als u op de muis op de foto houdt, verschijnt de Nieuw- Zeelandse Topper

De Witkopeend komt oorspronkelijk uit Zuid- Europa (o.a Spanje) maar wordt daar met uitsterven bedreigd. Gelukkig komen ze in privécollecties steeds vaker voor. Ze horen tot de familie van de Stekelstaarteenden (net als de Ruddy Duck). Dit zijn dan ook hele actieve eenden met een spectaculaire balts die hier niet te beschrijven valt.

U kunt gerust meerdere vrouwtjes bij één mannetje houden. Witkopeenden zijn sterke eenden die andere eenden vaak wel met rust laten. U kunt de Witkopeend beter niet met andere soorten stekelstaarteenden houden. Let er wel op dat ze gemakkelijk uit het water kunnen, omdat ze slecht 'ter been' zijn hebben ze daar nogal eens moeite mee.

De Witoogeend is een zeldzaamheid aan het worden. En dat is erg jammer, want het is juist een hele makkelijke én mooie eend. En juist omdat de Witoogeend in het wild ook met uitsterven wordt bedreigd is het extra belangrijk dat de eend in particuliere collecties wordt gehouden!

Qua verzorging is de Witoogeend snel tevreden: Een grotere en iets diepere vijver met wat beplanting eromheen is het belangrijkste. Ook is belangrijk dat die vijver 's winters openblijft. Agressief is de Witoogeend totaal niet.

Broeden doen de eenden vrij snel, de vrouwtjes broeden erg vast. Het verschil tussen man en vrouw is, dat het vrouwtje geen wit oog heeft en iets kleiner van postuur en donkerder van kleur is.