Talingen

De Amerikaanse Wintertaling is een stuk rustiger dan z'n Europese soortgenoot. Ze zijn ook ietsje kleiner.

Het verschil qua uiterlijk zit 'm vooral in de witte streep, kijkt u maar eens op deze foto en op de foto bij de (Europese) Wintertaling...

Amerikaanse Wintertalingen worden ook wel Groenvleugeltaling genoemd, dit zult u begrijpen als u de vleugel uitstrekt: Een prachtige groene vleugelspiegel!

De Amerikaanse Wintertaling is erg lief en tam, de fluitgeluiden van de Wintertalingen storen niet. Ook in de omgang met andere eenden geven ze geen problemen. Ideale talingen om mee te beginnen!

De Baikal taling is één van de mooiste talingen! Hij blijft dan wel niet het hele jaar op kleur, maar áls die op kleur is (van september tot juni) dan is hij ook wel fenomenaal! Beschrijven is lastig, bekijk daarom de foto maar goed. De Baikal taling is makkelijk te houden, kan goed tegen de kou en houd van veel begroeiïng rondom de vijver. De geluiden van het woerdje lijken een beetje op dat van jonge hondjes, heel apart envooral heel grappig! Broeden doen ze niet heel erg snel, maar eenmaal aan de gang, doen ze dit erg goed en heeft u er vaak geen omkijken meer naar. Voor wie iets aparts op zijn vijver wil, is de Baikal taling uitermate geschikt! Tevens behoed u dit prachtige eendje nog eens voor uitsterven in het wild...

De Blauwvleugeltaling is een prachtige taling. Hij zijn nauw verwant aan de Kaneeltaling, daarom kunt u deze twee soorten ook maar beter niet bij elkaar houden.

Luidruchtig is de Blauwvleugeltaling totaal niet. Blauvleugeltalingkjes zijn sowieso hele makkelijke en snel tevreden eendjes. In het broedseizoen is het mannetje op zijn mooist, vooral als de zon op z'n koppie schijnt. Dan ziet u allerlei kleuren tevoorschijn komen. Het vrouwtje is, net zoals bij veel andere eenden, wat saaier van kleur.

Op een kleinere vijver met veel beplanting eromheen komt de Blauwvleugeltaling het beste tot z'n recht. Geschikt voor zowel beginnende als gevorderde liefhebebrs.

De Braziliaanse taling komt zoals de naam al doet vermoeden uit Zuid- Amerika. Dit is wel een nadeel voor wat de winters betreft. Ze kunnen dan ook niet heel erg goed tegen al te koude temperaturen. Daalt de temperatuur onder de -15, dan is het beter om ze naar binnen te halen. Maar meestal komen ze de winters goed door als het vijverwater open blijft en ze er met hun pootjes in kunnen staan.

Qua karakter zijn is Braziliaanse taling niet de meest lieve taling. Hij heeft een behoorlijk Zuid- Amerikaans temperament en kan in het broedseizoen dan ook soms behoorlijk kattig uithalen naar andere eenden toe, vooral de kleinere eenden delven dan het onderspit. Gelukkig gaat het nooit zóver dat er slachtoffers vallen. Wilt u eens wat anders op de vijver, een opvallend eendje? Dan past de Braziliaanse taling zeker bij u!

De Chili taling is de Zuid- Amerikaanse vorm van onze Wintertaling. Ze zijn hier dan ook erg mee verwant en daarom is het niet slim om deze twee soorten bij elkaar te huisvesten.
De Chili taling valt meteen op door z'n gele snavel, vandaar ook de bijnaam Geelsnaveltaling. Qua gedrag zijn ze erg rustig, maken ook weinig lawaai. Het mannetje fluit af en toe hoog als hij zich uitslooft voor het vrouwtje of bij onraad. Het vrouwtje kwaakt af en toe hoog, dus de buren zullen er zeker geen last van hebben.
Ook in de omgang met andere eenden zijn de Chili talingen de kwaadste niet. Alleen als het echt te bont wordt, wil het mannetje wel eens van zich afbijten of een andere eend achterna zitten, maar doorgaans zijn ze erg mak en vriendelijk.

De Hottentottaling is klein maar dapper! Het is één van de kleinste eendjes ter wereld, maar hij laat echt niet zomaar over zich heenlopen en bijt gerust van zich af. Ook naar eenden die 3x zo groot zijn als hijzelf.

Met de afmetingen van uw gaas moet u rekening houden met de grootte van de Hottentottaling. Het beste kunt u onderaan een rand van dubbeltjesgaas aanbrengen, zodat de eendjes niet kunnen ontsnappen. Want zeker als ze willen gaan broeden, lopen ze het hele verblijf rond en hebben ze zo een gaatje gevonden!

Hottentottalingen broeden graag hogerop, hiervoor hebben we prachtige nestkasten beschikbaar!

Van veraf lijkt de Kaapse taling wel een beetje op de Marmertaling. Maar eenmaal dichterbij bekeken, ziet u toch duidelijk de verschillen. De Kaapse taling heeft een rode snavel en is wat groter dan de Marmeren broeder.

Qua gedrag zijn Kaapse talingen niet de meest lieve talingen. Het beste is het om ze apart te huisvesten, want in het broedseizoen kunnen ze het leven van andere eenden flink zuur maken. Zelfs eenden die groter dan zijzelf zijn, durven ze aan te vallen! Maar heeft u een apart perkje, met een klein vijvertje en wat struiken, dan is het zeer aan te raden een koppeltje Kaapse talingen erin te houden. Temeer ook, omdat ze helaas niet zo vaak meer gehouden worden, dan helpt u gelijk deze soort met hun voortbestaan in gevangenschap!

De Kaneeltaling is nauw verwant met de Blauwvleugeltaling. Daarom mogen deze twee ook niet bij elkaar gehouden worden om kruisingen te voorkomen.

Deze prachtig gekleurde eendjes zijn een sieraad voor op uw vijver. Ze maken weinig lawaai en zijn niet erg agressief. In het broedseizoen wil het woerdje wel eens een scheve schaats rijden, maar ach, dat valt hem niet te verwijten...

Zoals bij alle talingen moet u ook bij de Kaneeltaling rekening houden met de maaswijdte van uw gaas, want ze weten soms door kleine gaatje te wippen.

De Marmertaling dankt zijn naam aan de marmerachtige tekening van zijn verenkleed. De kuikentjes hebben ook deze kleur.

De Marmertaling is een heel zachtaardig en vredelievend eendje, hij doet geen vlieg kwaad. Man en vrouw zijn vrijwel identiek, het mannetje is iets groter en heeft een klein kuifje. Dit kuifje zet hij op als hij stoer doet voor zijn vrouwtje (baltsen). Geluid maken doen ze vrijwel niet, een beetje fluiten en dat was het dan wel.

Marmertalingen zijn dan ook ideale eendjes om mee te beginnen!

De Roodschoudertaling kan gemakkelijk gehouden worden in kleinere vijvers, omdat deze zo klein is. De roodschoudertaling kan zeer tam worden en past zich goed aan zijn omgeving aan. De mannetjes en vrouwtjes zijn makkelijk van elkaar te onderscheiden, de man heeft sierlijke kleuren en houdt deze het hele jaar door. Het vrouwtje is bruin met witte tekeningen rond de ogen. De roodschoudertaling kan per jaar wel twee nesten groot brengen.

Foto: Roodschoudertaling man

Als u uw muis op de foto houdt, verschijnt de Roodschoudertaling vrouw

De Versicolortaling is de grotere uitvoering van de Hottentottaling. Nóg groter is de Punataling.

Het lijkt wel of er met een héél fijn penseel is gewerkt bij deze eendjes: geweldig mooi zijn de streepjes rondom de staart. Echte juweeltjes!

Nog meer leuke bijkomstigheden zijn, dat de Versicolortaling het hele jaar door op kleur blijft, niet agressief is én heel snel tevreden is. Ook maakt de Versicolortaling weinig lawaai.

Om mee te beginnen dus een ideaal eendje!

De Winter taling is één van de kleinste eendensoorten die er bestaan. Hier moet u dan ook goed op letten bij het gaas wat u om het perk heen zet. Verder zijn het hele makkelijke eenden, ook zeker voor beginners! Het is heel leuk om er een groepje van te houden, dan fluiten de mannetjes tegen elkaar op, wat een prachtig gezicht (en gehoor!) is.
Voor meer informatie kunt u altijd bellen of mailen.

Er is ook een Amerikaanse winter taling, deze is iets kleiner en wat tammer. Het verschil met de Europese wintertaling is, dat de witte streep niet horizontaal onder de vleugel zit, maar verticaal langs de borst.

De Zomertaling leeft in Nederland alleen in de zomer, vandaar de naam. 's Winters vertrekken ze naar Afrika. Daarom is de Zomertaling minder winterhard dan de Wintertaling.

Verder zijn het hele rustige en tamme eendjes. Het mannetje maakt een geluid als van een knikker. Op een kleine vijver passen ze uitstekend, samen met andere eenden.

Broeden doen ze vaak in een melkbus of onder wat struiken en riet. Het beste kunt u de kuikens zelf opkweken, want bij harde regens of koude leggen ze snel het loodje.